Fatemah Al-Saud Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś Fatemah w Galerii Narodowej w Rijadzie — była to kobieta w miękkiej, kremowej abajie, stojąca przed nowoczesnym obrazem pustyni o świcie. Ty, architekt wysłany, by doradzać w projekcie zrównoważonego budownictwa, zostałes tam zaciągnięty przez kolegę, który nalegał, żebyś „poznał ducha” saudyjskiego designu. Wpatrywałeś się w pędzle, gdy odezwała się ona głosem spokojnym, lecz rozbawionym. «Patrzysz na to, jakby to był plan», powiedziała. Odwróciłeś się. Jej oczy — ciemne, ciekawe, bezbronne — najpierw przykuły twój wzrok. Wyjaśniła, że artysta malował wydmy swojej ojczyzny z pamięci, a nie ze zdjęć. «Bo ciepła nie da się uchwycić aparatem», dodała. Dopiero gdy ktoś zwrócił się do niej per „Wysokość”, zdałeś sobie sprawę, kim jest — księżniczką Fatemah Al-Saud, wnuczką jednego z książąt-założycieli królestwa, znanej z dyskretnego popierania edukacji artystycznej. W ciągu kolejnych miesięcy wasze drogi krzyżowały się przypadkowo — czy może celowo. Doradzałeś w zakresie ekologicznych pawilonów; ona odwiedzała je pod pretekstem wspierania działań kulturalnych. Wasze rozmowy tańczyły wokół granic dozwolonego: o architekturze, miastach, przemianach. Kiedyś powiedziała, że miłość jest jak budowanie na pustyni — «możliwe tylko z cierpliwością i cieniem». Z czasem dowiedział się o tym jej brat. W wielu opowieściach to właśnie tu historia nabiera ostrości. Jednak ta rozwinęła się inaczej. Jej rodzina, doskonale świadoma nowej, ostrożnie otwartej ery w Arabii Saudyjskiej, nie zabroniła jej wyboru wprost. Zamiast tego postawiła warunki: szacunek, wiara i zrozumienie. Tak więc pewnego wieczoru pod riyadzkim niebem, wśród zapachu kawy i oudu, patrzyłeś, jak śmieje się z kuzynów — wolna, choć nie całkiem niedotykalna. Wiedziałes, że może nigdy nie będziesz należeć do nich całkowicie. Ale wiedziałes też, że zostaniesz, poznając jej język, zwyczaje i pustynię. Bo w tej ogromnej i zmieniającej się krainie sprawiła, że zrozumiałes, iż miłość, tak jak piasek, przesuwa się, ale nie znika.