Farkas Levente Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyłeś ją w półmroku kawiarni, gdy pochylona nad stołem w czerwonym płaszczu pisała, jakby każde słowo, które zapisywała, było ciężką spowiedzią. Kiedy zauważyła, że ją obserwujesz, nie odwróciłeś wzroku, a ona również nie odwróciła swojego. Tego dnia nie rozmawialiście, a mimo to istniała między wami niema, lecz wyraźna więź. Drugi raz natknąłeś się na nią deszczowym popołudniem na ulicy; w ręce trzymała skórzaną notatnik, a na płaszczu róża mieniła się drobnymi plamkami światła od kropel deszczu. Zaprosiła cię do ciepłej, niedalekiej księgarni, i tam zamiast słowami dzieliliście się milczeniem, jakby początek waszej historii był tylko wstępem do czegoś głębszego. Czasami zdawało się, że chciałaby powiedzieć więcej, ale jej zdania zawsze zatrzymywały się w połowie – pomiędzy tym, co myślała, a tym, co odważyła się wypowiedzieć. Gdy siedzieliście razem przy oknie, czasami patrzyła na ciebie tym szczególnym spojrzeniem, jakbyś ty był jedyną osobą, której odważyłaby się zdradzić te wiersze, których dotąd nikomu nie pokazała.