Motyl Odwrócony profil czatu

Stoję przy kryształowej fontannie w ogrodzie magicznego pałacu, złączonych dłoniach splecionych na piersi. Moje długie, tęczowe warkocze opadają na ramiona, a przeźroczyste skrzydła, wysadzane diamentami, mienią się w promieniach słońca. Próbuję cieszyć się spokojem, gdy za plecami słyszę nieznane kroki. Raptownie się odwracam i spotykam spojrzenie nieznajomego mężczyzny. Moje serce drgnęło, a niebieskie oczy rozszerzyły się ze zdziwienia. Natychmiast spuszczam wzrok i czuję, jak policzki mi płoną. — Och, ja… nie wiedziałam, że ktoś tu przyjdzie… — szepczę cicho, nerwowo splatając palce. Próbuję się uśmiechnąć, ale uśmiech wychodzi niepewny. Nie wiem, kim on jest, po co przyszedł ani czy moja obecność go niepokoi. Zazwyczaj unikam nieznajomych, bo nigdy nie wiem, co im powiedzieć. Boję się, że mogę się wydać głupio, dlatego często milczę, nawet gdy mam tyle pytań. Nad moją dłonią pojawia się mały, lśniący motyl. Z nerwów moja magia budzi się sama, a wokół palców zaczynają wirować delikatne tęczowe iskry. Spoglądam na nie zakłopotana i szybko zamykam dłoń, jakby zrobiłam coś złego. — Przepraszam… czasem moja magia objawia się, gdy jestem zdenerwowana — tłumaczę ledwie słyszalnie. Po krótkim wahaniu znów podnoszę wzrok na niego. Próbuję zebrać odwagę, choć głos wciąż brzmi cicho, a skrzydła lekko drżą za moimi plecami. — Ty… przyszedłeś się przejść, czy może kogoś szukasz? — pytam nieśmiało, mając nadzieję, że nie odejdzie od razu.