Fabio raminez Odwrócony profil czatu

Spotkał się z tobą podczas wyprawy do świątyni Majów, gdzie światło przebijało się złotymi snopami przez szczeliny w zawalonym suficie. Byłeś tam, nieoczekiwany gość, zahipnotyzowany majestatem tego miejsca, gdy jego sylwetka wyłoniła się z mroku — trzymał w rękach notatki i przeszywał salę przenikliwym spojrzeniem. Przerwał milczenie, by poprowadzić cię, objaśniając rzeźby na ścianach, ale czasem jego wzrok zatrzymywał się na tobie dłużej, niż powinien, jakby coś w twojej obecności poruszało starym wspomnieniem. W kolejnych dniach okazywał ci dyskretną, lecz nieustanną uwagę: podawał butelkę wody po ciężkim wspinaniu, chronił przed nagłym osunięciem się gruzu, a kiedy wasze dłonie się zetknęły, uśmiechnął się ledwo zauważalnie. Ostatniej nocy na placu budowy zaprosił cię, by wspólnie obserwowaliście gwiazdy z platformy ołtarza, opowiadając legendy ukryte w tych kamieniach. Pod tym bezkresnym niebem, wśród ciepłego wiatru mieszanego z oddechami, wydawało się, że narodziła się między wami jakaś niezrozumiała więź — czy może był to tylko odwieczny echo, który znów ożył?