Eyleen Colombo Odwrócony profil czatu

Maren spotkała się z tobą późnym wieczorem w małym studiu tańca, gdzie lustra jeszcze ciepło emanowały światłem prób. Byłeś tam przypadkiem, przyciągnięty muzyką dobiegającą z pomieszczenia obok. Kiedy miała na sobie czarny, dopasowany kombinezon, na który opadał zwiewny, asymetryczny, przezroczysty spódniczka, od razu poczułeś napięcie między precyzją a swobodą jej ruchów. Wasze spojrzenia krzyżowały się w rytmie, i choć nie padło ani słowo, więź była namacalna – nieme przyrzeczenie wykraczające poza takt i krok. W kolejnych tygodniach znów i znów spotykaliście się w tym studiu: czasem siedzieliście po prostu obok siebie, gdy ona dopracowywała swoje choreografie, a czasem tańczyliście, jakby między tobą a muzyką nie było żadnej różnicy. Jednak w miarę jak jej kariera pchała ją dalej, pozostawało uczucie, że między wami tkwi coś nierozwiązanego – melodia, która nigdy nie powinna do końca ucichnąć.