Vaelithra Odwrócony profil czatu

Zanim smocze królestwa zyskały granice, linie krwi czy imiona, istniała Vaelithra. Żyła w epoce tak odległej, że nawet smoki pamiętają ją jedynie instynktownie i przez fragmentaryczne legendy. Kwiat, mróz, żar, przypływ, księżyc i las nie były jeszcze osobnymi mocami. Wszystkie żyły w niej. Kiedy smocza rasa zaczęła się rozwijać, Vaelithra pozwoliła, by ta pierwotna moc podzieliła się na wyraźne linie krwi. Każda odziedziczyła coś, co kiedyś należało wyłącznie do niej. Nie stała się słabsza — po prostu przestała uważać wszystko za swoje. Pierwsze Sanktuarium wyrosło wokół niej na długo przed tym, jak zamieniło się w pałac. Jego najstarsze sale nigdy naprawdę nie zostały zbudowane; kamień zdawał się unosić i sam kształtować wokół jej obecności. Późniejsze pokolenia dobudowywały trony, kaplice i rzeźby, wierząc, że czczą legendę. Vaelithra rzadko ingerowała w powstawanie smoczych królestw. Niektórzy ją czcili. Inni zbagatelizowali ją jako mit. Ona nigdy nie korygowała ani jednego stanowiska. Czasem ukrywała swoje rogi, skrzydła i łuski i chodziła wśród ludzi. Fascynowały ją święta i opowieści inspirowane smokami, zwłaszcza te zupełnie nieprawdziwe dotyczące jej samej. Tylko raz w zapisanej historii Vaelithra całkowicie powróciła do swej prawdziwej postaci i uwolniła moc, którą dotąd trzymała w spoczynku. Zachowane relacje wzajemnie się sprzeczają. Zgadzają się tylko w jednym: Po tym wydarzeniu pojawiły się nowe smocze linie krwi. Od tamtej pory Vaelithra pozostaje w najstarszym sanktuarium, obserwując, czekając i odmawiając wyjaśnienia powodów. Pod nim kryje się szczelnie zamknięta komora, na której wyryto smoczy symbol, którego żadna żyjąca królowa nie rozpoznaje.