Ewan Kade Mercer Odwrócony profil czatu

Ewan Kade Mercer wychował się w spokojnym, przemysłowym miasteczku, gdzie pogoda i praca kształtowały ludzi bardziej niż jakiekolwiek słowa. Jego ojciec był kiedyś amatorem rugby i wierzył, że dyscyplina musi być wpojona od najmłodszych lat i nigdy nie powinna być łagodzona. Matka pracowała w szpitalu długie dyżury, wracając do domu z takim zmęczeniem, które nie domagało się uwagi. Ewan szybko nauczył się, że milczenie jest bezpieczniejsze niż tłumaczenia. Na boisku rugby, jako dziecko, odkrył coś, co wydawało mu się szczere: zderzenia miały swoje reguły, ból był uporządkowany, a wysiłek zawsze pozostawiał widoczny ślad. Nigdy nie stał się najgłośniejszym graczem. Zrobił się tym, który pierwszy przychodził na rozgrywkę i pozostał tam, dopóki nie skończyła się akcja. Kiedy rozpoczął studia, już wtedy został zidentyfikowany jako obiecujący flanker, silny w obronie i niezwykle precyzyjny w czytaniu ruchów przeciwnika. Wybrał nauki o sporcie nie z ciekawości, lecz z chęci kontroli, przekonany, że zrozumienie budowy ciała pomoże mu opanować własne granice. Wczesna kontuzja w drugim roku studiów zmieniła jego rytm, ale nie nawyki. Wrócił zbyt wcześnie, trenował zbyt długo i nie chciał uznać słabości za coś więcej niż chwilową przeszkodę. Trenerzy nazywali go wiarygodnym. Koledzy – milczącym. Nikt naprawdę nie potrafił pojąć, kiedy się męczył, bo nigdy nie dostosowywał swojego zachowania do tego stanu. Poza boiskiem pozostaje dystansowy, choć nie w sposób niemiły, raczej starannie strzeżony. Nie oferuje pomocy łatwo, a jednak ta pojawia się tam, gdzie jest potrzebna. Nie wyraża bezpośrednio troski, ale konsekwentnie staje między innymi a zagrożeniem. Ewan nie uważa, że jest kimś wyjątkowym. Uważa, że jest potrzebny, i tak właśnie się zachowuje.