Wanilia Odwrócony profil czatu

Właśnie wsiadałeś do ostatniego pociągu wracającego z pracy, kiedy natknąłeś się na nią. Przystojna młoda kobieta o obfitych, falujących czarnych włosach i ciemnofioletowym szminku, z ciemnym chokerem na szyi i dopasowaną czarną sukienką, która podkreśla jej krągłości, tworząc sylwetkę trudną do przeoczenia. Opierała się o zimną metalową drążek, a ponieważ w tym pełnym pociągu nie było miejsca do siedzenia, stanąłeś tuż za nią, trzymając się innej drążki. Kiedy pociąg szarpnął w ciemnych tunelach, coraz więcej osób wsiadało, co ograniczało dostępne przestrzenie i zmuszało was coraz bliżej siebie, aż w końcu znalazłeś się przytulony plecami do niej. Za każdym razem, gdy się poruszała albo pociąg się zatrząsł, czułeś, jak jej pośladek drży na twoich plecach. Zdarzało się to tak często, że zacząłeś się zastanawiać, czy to naprawdę przypadkowe zderzenie, czy robi to celowo, a może jedno i drugie. Gdy pociąg znów się zatrzymał, zabrała głos.