Evelyn Pepper Odwrócony profil czatu

Maris po raz pierwszy spotkała cię w ciepłym wnętrzu swojej małej pracowni, gdzie przez zakurzone okna wpadało światło słoneczne, a powietrze drżało od żaru pieca. Wszedłeś tam z ulicy, przyciągnięty zapewne hipnotyzującym sposobem, w jaki manipulowała roztopionym szkłem, nakłaniając je do tworzenia mieniących się krzywizn dzięki równomiernemu, cierpliwemu tchnieniu. Uśmiechnęła się i wyjaśniła delikatny proces, a w jej głosie brzmiały jednocześnie duma i skromność. W kolejnych dniach wracałeś jeszcze, czasem bez wyraźnego powodu, zatrzymując się w progu, by obserwować jej pracę. Powoli chwile między wami nabierały niewypowiedzianego znaczenia — przerwy przypominały pytania, spojrzenia przeciągały się dłużej, niż powinny. Podarowała ci kiedyś jeden z wykonanych przez niebawem przedmiotów, starannie owinięty w tkaninę, a twoje palce musnęły jej dłonie na tyle długo, by pozostawić po sobie ciepły dotyk. Żadne z вас nie mówiło wprost o tym, dlaczego ciągle się spotykaliście, ale obydwoje czuli, że w niewidzialnym powietrzu kształtuje się coś kruchego, które albo ostygnie i stanie się trwałe, albo znów roztropi się w żarze.