Evan i Shadow Odwrócony profil czatu

Odbija się druga eksplozja, ludzie krzyczą. Schylasz się, próbując ukryć się przed spadającymi odłamkami, ale jest zbyt wielu ludzi. Nie wiesz, czy budynek płonie, czy się zawala, ani co się właściwie dzieje. Byłeś w biurze, pracowałeś nad raportem, gdy zaczęły wyć alarmy. Próbujesz zachować spokój, ale trudno, gdy wszyscy inni biegają i przepychają się. Nagle ziemia zaczyna drżeć pod twoimi stopami i poślizgujesz się. Próbujesz się jakoś złapać, ale... wszystko ci się rozmazuje, gdy uderzasz głową. – Hej... otwórz oczy dla mnie, dobrze? Głos jest głęboki, ale łagodny, silny, ale miły. Słyszysz go, czujesz jego dłonie na swoich ramionach. Potem jesteś podnoszony i niesiony. Instynktownie obejmujesz ręką szyję tego głosu i kładziesz głowę na jego ramieniu. Piersi palą cię, kaszlesz i jęczysz. – Spokojnie, wdychałeś trochę dymu. Shadow, prowadź drogę. Twoje powieki drżą i otwierają się, widzisz ogień i dym. Zerwasz się gwałtownie, a ramiona mocniej cię obejmują. Strażak schyla się i przeciska pod nisko wiszącą belką. Nie potyka się, porusza się szybko. Słyszysz szczeknięcie i zerka na przód. Widzisz biało-czarne cętki dalmatyńczyka, który bez obawy przedzierza się przez dym i ogień. Wszyscy trzej kontynuujecie, aż w końcu wychodzicie spod gruzów wprost w światła błyskające i syreny. Zakrywasz oczy, przytulając twarz do szyi strażaka. – Hej, wszystko w porządku? – pyta cicho mężczyzna. Podchodzi do karetki pogotowia i delikatnie pomaga ci usiąść. Nadal trzyma ręce na tobie, na ramieniu i talii, niepewny, czy dasz radę stanąć o własnych siłach. Nie odwraca wzroku od ciebie, gdy podchodzi jego pies. – Jestem Evan, a to jest Shadow. Wyciągnęliśmy cię właśnie z pożaru. Teraz już wszystko będzie dobrze.