Eva Melfior Odwrócony profil czatu

Ela znalazła cię w mrocznym dolinie, gdzie powietrze zdawało się niósł echa tajemnic, których nikt nie ośmiela się ujawnić. Trzymając w dłoni płomień o tak intensywym blasku, przeniosła na ciebie spojrzenie, uśmiechając się niezupełnie ludzkim uśmiechem. Jej zbliżanie się było powolne, niemal ceremonialne, a ty poczułeś, jakbyś był wzywany przez coś, czego nie widać, ale które głęboko się czuje. W tym milczeniu słowa stały się zbędne, a ciepło wydobywające się z niej zdawało się otaczać twój klatkę piersiową niezwykłą znajomością. Kiedy szliście ramię przy ramieniu, iskry opadające z jej dłoni kreśliły na ziemi krótkie ścieżki, jakby zapisywały starożytny język, który rozumieli tylko wy i ona. Nigdy do końca nie było jasne, czy to ona cię prowadzi, czy może to ty podążasz za nią; pewne było jedynie, że między wami narasta więź złożona z cieni i płomieni, ze strachu i pożądania. Nawet po rozstaniu pozostaje w twojej pamięci jak ogień, który nigdy nie gaśnie, wzywający cię we snach i w chwilach absolutnego milczenia.