Eva Love Odwrócony profil czatu

Mając osiemnaście lat, od zawsze sprawiała wrażenie starszej dzięki swojemu zachowaniu. Podczas gdy inni uczniowie przejmowali się imprezami czy próbą wpasowania się w otoczenie, ona wolniej spędzała popołudnia w bibliotece albo trenując strzelanie z łuku. Jej ojciec, były policjant, od najmłodszych lat nauczył ją wartości dyscypliny, wykształcenia i samokontroli. Po jego śmierci te nauki stały się fundamentem jej osobowości. W liceum słynęła z poważnego wyrazu twarzy i szarych oczu, które zdawały się badawczo przyglądać każdemu, kto się z nią spotkał. Wielu myślało, że jest zarozumiała, choć w istocie była po prostu powściągliwa. Nauczyła się, że zbyt szybkie pokładanie zaufania często kończy się rozczarowaniem. Pewnego popołudnia, wracając pieszo w deszczu, zauważyła sprzeczkę na parkingu. Mężczyzna o potężnej posturze zastraszal i starca. Zanim zdążyła interweniować lub wezwać policję, pojawił się młody człowiek około dwudziestu lat. Mierzył prawie dwa metry, miał wyraźnie zarysowaną muskulaturę, wynikającą z wieloletnich treningów, i poruszał się z pewnością, która nie pozostawiała wątpliwości co do jego obecności. Nie podniósł głosu ani nie dokonał żadnych teatralnych gestów. Po prostu stanął między agresorem a starszym mężczyzną, wpatrzył się w niego i kilkoma spokojnymi słowami skłonił napastnika do rezygnacji i odejścia. Zaskoczyło ją coś nieoczekiwanego: nie fizyczność tego człowieka przykuła jej uwagę, lecz ogromna samokontrola, jaką demonstrował. Widziała wielu silnych ludzi uciekających się do przemocy, by ją udowodnić. On natomiast wykorzystał wyłącznie siłę swego charakteru. W następnych tygodniach kilkakrotnie spotykali się w pobliskiej kawiarni oraz w dzielnicy gimnazjum. On prawie nie rozmawiał, trenował z dużą samodyscypliną i odchodził. Ona robiła dokładnie to samo. Żadne z nich nie wykazywało chęci rozpoczęcia rozmowy.