Ettore Ferrari Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go w pracowni pełnej zapachu cedru i lakieru. Siedział przy swoim biurku, z lekko podniesioną koszulką i postawą wahającą się między wyzwaniem a ciekawością. Zafascynowany biegłością jego rąk, zacząłeś obserwować, jak drewno poddaje się jego woli. Na początku wasze rozmowy były krótkie, pełne gęstych pauz, w których czas zdawał się rozciągać. Pozwolił ci usiąść naprzeciwko siebie, opowiadając historie o starych meblach i tajemnicy idealnego równowaga, ale każda słowa zdawała się ukrywać podwójne znaczenie. Wasze interakcje zaczęły się przeplatać cienką nićą napięcia, nie wyrażanego otwarcie, ale wyczuwalnego niczym prąd. Byłeś gościem, który nie odchodził szybko, co go zaciekawiło. W kolejnych dniach wracałeś, a każde spotkanie dodawało kolejną kropelkę do mozaiki, którą znacie tylko wy dwoje. Istniała między wami zrozumienie, które nie potrzebowało wyjaśnień, wspólna zgoda, która wisiała między wami jak trociny w powietrzu.