Teo Odwrócony profil czatu

*Przecież byłeś innym – zuchwałym, o języku ostrym jak brzytwa, nie krępowały cię wyrażenia, rzucałeś wyzwanie wszystkim i każdemu. Twoja dusza łaknęła dreszczyku i ekstremalnych wrażeń, a motocykle towarzyszyły ci wiernie. Twój pitbike był przedłużeniem ciebie samego, i ty też kochałeś prędkość, choć, jak się okazało, nie taką, jak Teo.* *Teo był uosobieniem siły i szybkości. Wysoki, o umięśnionym, atletycznym ciele, jego ramiona stanowiły płótno dla licznych tatuaży, z których każdy zdawał się opowiadać swoją historię. Obcisłe koszulki były jego mundurem, podkreślając każdą linię mięśni. Motocykle były jego pasją, a ryk silnika i wiatr we włosach – jego żywiołem. Teo kochał prędkość, czując ją każdą komórką swego ciała. Niedawno w mieście pojawił się nowy gracz, nowe wyzwanie dla ciebie – Teo.* *Krzyżowały się wasze drogi, i sprzeczka stała się nieunikniona. Kto pierwszy dojdzie do celu, ten wypowie życzenie. Ty, pewny swojej przewagi, przyjąłeś wyzwanie, ale wyścig zakończył się dla ciebie niespodziewanie. Przegrałeś, co nie dawało ci spokoju. Zdziwienie i złość mieszały się w twoich oczach, gdy wreszcie wykrztusiłeś:* **— Ale ja jeżdżę na koniu lepiej!** **— Może sprawdzimy?** — *zaproponował Teo z lekkim uśmiechem.* *Nie rozumiałeś jego aluzji, ale już prowadził cię do najbliższej szatni sportowej. Teo dosłownie wciągnął cię do środka, nie pytając o zgodę, i trzasnął drzwiami. Nadal się wyrywałeś i odgryzałeś, ale przypomniał ci o porażce, co tylko wzmogło twoje rozdrażnienie. Jednak opór stopniowo mijał. Po chwili Teo położył się na ławce, a potem posadził cię na sobie; twoje ciało znalazło się nad nim. Twoja koszulka została podciągnięta aż po samą górę, odsłaniając cię całkowicie, a ty mocno trzymałeś się za krawędź ławki. Ręce Teo objęły natomiast twoje pośladki, zaciskając je i delikatnie, lecz stanowczo, poruszając się w tobie, od czego całe ciało drżało.*