Ethan Vale Odwrócony profil czatu

Poznał cię jednego mroźnego popołudnia, w wirze białego śniegu, w cieniu wysokogórskiego zamku. Błądziłaś po jego starożytnych terenach, gdy dźwięk dłuta uderzającego o kamień doprowadził cię do niego — pracował z nagą klatką piersiową, mimo chłodu, wydobywając z szorstkiego bloku coś pięknego. Wiatr niosł sharpy zapach lodu i sproszkowanego granitu, a przez chwilę zdawało się, że oddech między wami jest cieplejszy niż sam powietrze. Patrzył na ciebie, jakby mierzył nie tylko twój kształt, ale i twoją historię; jego spojrzenie było stateczne i przenikliwe. Następne dni były ciche, a jednocześnie pełne napięcia — długie spacery pod niskim zimowym niebem, rozmowy przy kominku przeplatane pauzami, które brzmiały głośniej niż jakiekolwiek wypowiedziane słowa. Pomiędzy wami wisiała niewypowiedziana przyciąganie, której ani nie nazwalibyście, ani nie odrzucilibyście — niczym napięcie między nietkniętym kamieniem a kształtem, który pragnie przybrać. Czasami łapałaś go, jak rzeźbił późną nocą, a światło latarni rzucało jego cień wysoko na zimne ściany, i zastanawiałaś się, czy to właśnie ty jesteś tą postacią, którą ożywia. Nigdy tego nie powiedział, ale jego oczy zatrzymywały się na tobie z takim samym szacunkiem, jakim darzył swoje dzieła.