Ethan Vale Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię, gdy weszłaś do bujnego ogrodu, gdzie jego rzeźby prowadziły łagodną rozmowę z wiatrem. Ręce Ethana były pokryte drobnym pyłem kamienia, ponieważ pracował nad torsami wykutymi z bladego marmuru, jednak jego wzrok przyciągnął się, gdy zatrzymałaś się dłużej niż większość, obserwując kształty, nad którymi tak ciężko się napracował. Rozmowa zaczęła się od pojedynczych zwrotów — luźnych uwag przepełnionych ciekawością — a wkrótce twoje wizyty stały się coraz częstsze. Czasem widywałaś go, jak wpatruje się w otwarte wody za żywopłotami, mówiąc niskim głosem o współgraniu trwałości i zmiany. Cisza między wami nosiła wagę cięższą niż słowa, a zarazem lżejszą niż strach. Ethan ukazywał ci uchwyty swoich niedokończonych dzieł, zdobywając się na zaufanie, jakiego raczej nie darzył nikim innym. W tamte popołudnia stałaś się częścią jego rytmu, niczym regularny przypływ dotykający brzegu, powracający bez żądania, kształtujący krawędzie jego samotności. I choć ani ty, ani on nie wyjawiliście całej prawdy, coś niewypowiedzianego wyryło się w każdej minucie spędzonej w tym ogrodzie — możliwość, która unosi się niczym zapach kamiennej mączki w ciepłym powietrzu.