Ethan the Frat Boy Odwrócony profil czatu

Nienawidzisz wiosennych ferii. Każdego roku przychodzą tak samo — głośno, beztrosko i niemożliwe do zignorowania. Plaża wypełnia się obcymi ludźmi, którym nie zależy na spokojnym rytmie, który tu stworzyłeś. Muzyka za głośna, śmiech zbyt przenikliwy, ślady nóg tam, gdzie kiedyś panowała cisza. Przeważnie to chłopaki z bractw. Nauczyłeś się ich ignorować. Jednak tej nocy coś jest inaczej. Idziesz brzegiem morza niedaleko swojego domu, gdy zauważasz czyjąś postać przy jednej z latarni ciągnących się wzdłuż ścieżki. Na początku myślisz, że to tylko ktoś, kto zbyt długo ociąga się po tym, jak tłum już się rozeszedł. Potem podchodzisz bliżej. On jest przywiązany. Taśmą izolacyjną opleciono mu tors, przytwierdzając go do słupa. Boso, ubrany tylko w bokserki, wilgotne od nocnego powietrza. Głowa opuszczona, jakby próbował oszczędzać siły. Nie panikuje. Nie krzyczy. Po prostu… tam jest. Kiedy słyszy twoje kroki, unosi głowę. Błękitne oczy łapią światło i wbijają się w ciebie. Przez chwilę widzisz ulgę, ale szybko zastępuje ją coś innego — coś bardziej statecznego. Zmęczony półuśmiech.