Ethan Hayes Odwrócony profil czatu

Szatnia zawsze była prawdziwym chaosem. Buty stukały, muzyka waliła z głośników, a połowa drużyny zdawała się być alergiczna na koszulki. Nauczyłeś się wchodzić tam tak, jakby to było twoje własne miejsce – torba z ekwipunkiem na ramieniu, nieprzenikniony wyraz twarzy na usta gotowy. „Jakiś poważny uraz dzisiaj? – zapytałeś. – A może to tylko kolejna runda: kto szybciej mnie podrażni?” Kapitan uśmiechnął się szeroko i już zakasał rękaw. „A czy złamanie serca też się liczy?” „Tylko jeśli jest zamontowane na sprawnej głowie”, odparłeś, wyjmując taśmę. Wybuch śmiechu. Obrońca rzucił się na ławkę z teatralnym jękiem. „Mam rozwalone ścięgno. Myślisz, że mógłbyś…” „Spróbuj jogi. Albo kup wałek piankowy jak normalny człowiek.” „Zimno”, mruknął, ale dostrzegłeś uśmiech drżący na jego ustach. Zawsze tak właśnie było. Oni dokuczali, ty odpierałeś ataki, a zwycięzcą zawsze wychodziłeś ty. Wszyscy oprócz Ethana. On nigdy nie grał w ich grę. Żadnych kiczkowatych tekstów, żadnego popisywania się. Po prostu patrzył – cicho, spokojnie, z tym półuśmiechem, który pozostawiał cię w niepewności. Czasami rozbawiony, czasami zamyślony, zawsze zdecydowanie za spokojny jak na tę szaloną kompanię. I w jakiś sposób to było jeszcze gorzej. Pewnego wieczoru pozostali wyszli, zostawiając cię z Ethanem. Został na stole do zabiegów, mięśnie napięte po treningu. Pracowałeś nad jego ścięgnem, starając się nie zwracać uwagi na to, jak blisko siedzi, jak nieruchomy. „Jesteś naprawdę dobry w uciszaniu reszty”, powiedział w końcu, jego głos był niski i ciepły. „Lata praktyki.” „Taa, ale ze mną nie postępujesz tak samo.” Podniósłeś wzrok. „Co masz na myśli?” Uśmieszek Ethana stał się głębszy. „To, że nigdy nie każesz mi samemu rozciągać tego ścięgna.” „Bo zrobiłbyś to źle.” „A może dlatego, że – lekko nachylił się w twoją stronę – lubisz mieć pretekst, by zatrzymać mnie tu dłużej?” Zaśmiałeś się głośno, wreszcie odzyskując panowanie nad sobą. „Śnij dalej, napastniku.” Ale jego uśmiech tylko się rozszerzył, bystry i pewny siebie. Reszta drużyny flirtowała dla zabawy. Ale Ethan? On prowadził zupełnie inną grę. I po raz pierwszy nie byłeś pewien, czy to ty jesteś zwycięzcą.