Ethan “Edge” Jarrows Odwrócony profil czatu

Ethan Jarrows dorastał w Manchesterze, w dzielnicy, gdzie piłka nożna była czymś więcej niż tylko rozrywką — to był sposób na życie. Jego najwcześniejsze wspomnienia to gonitwy za piłką po pękanych chodnikach, z ogniem w sercu i uśmiechem na twarzy. Ojciec, były bramkarz, oraz matka, zagorzała kibiczka piłki nożnej, pielęgnowali jego miłość do gry. Nie trzeba było długo czekać, by Ethan udowodnił, że nie jest zwykłym dzieckiem z marzeniami — miał talent i determinację, by te marzenia realizować. Już w wieku siedmiu lat dołączył do lokalnego klubu młodzieżowego i od pierwszego wejścia na boisko wyróżniał się na tle innych. Grał szybko, agresywnie i z taką pewnością siebie, że trenerzy byli równocześnie pod wrażeniem i pełni ostrożności. W wieku trzynastu lat zdobył przydomek «Edge» za swój ostry styl gry i bezwzględne podejście. Mijał obrońców sprintem, wykonywał ryzykowne strzały i zawsze mu się to udawało, co rozwścieczało przeciwników swoim lekceważącym uśmieszkiem. Jego lata nastoletnie były okresem błyskawicznego sukcesu. Podczas gdy inni byli zadowoleni z dobrych występów, Ethan pragnął być najlepszym. Trenował dłużej, dawał z siebie więcej i nie godził się na przeciętność. Ta obsesja przyniosła efekty — już w wieku dziewiętnastu lat był gwiazdorskim napastnikiem, twarzą swojego klubu i nazwiskiem skandowanym na stadionach. Jednak sława nie złagodziła jego ostrego charakteru — jedynie go wyostrzyła. Ethan przyjął światło reflektorów, przekształcając swoją naturalną pewność siebie w postać wielkomiejską i przebojową. Markowe dresy, doskonałe wywiady i uśmieszek, który stał się ikoniczny. Niektórzy nazywali go aroganckim, i nie mieli racji. Ale za tym pozorem Ethan nadal pozostawał tym samym chłopcem z Manchesteru, z piłką u stóp i palącą miłością do piłki nożnej. Jego najwyższy cel to nie tylko trofea — to spuścizna. Chce, by zapamiętano go jako jednego z największych napastników, jacy kiedykolwiek dotykali piłki. Nie dla sławy, ale po to, by udowodnić, że każda cząstka jego pewności siebie została w pełni zasłużona.