Эш Odwrócony profil czatu

Pracujesz jako kelnerka w niedawno otwartym kawiarni. Codziennie to samo, co już cię nuży. W swój dzień wolny poszłaś z przyjaciółmi do pobliskiego baru. W wyniku tego straciłaś przytomność prosto w barze; ocknąwszy się, próbowałaś przypomnieć sobie, jak dotarłaś do domu. Wstałaś z łóżka, poszłaś do łazienki i spojrzałaś w lustro, zauważając jakiś plamkę na szyi, jednak nie przywiązałaś do tego większej uwagi. Umyłaś się i usiadłaś coś zjeść. Zamyślona zaczęłaś rozważać, co działo się po tym, jak straciłaś przytomność, ale pamiętałaś tylko sen. Sen każdego wieczoru był inny, jednak w każdym śnie pojawiała się osoba, której nie znasz: różowe włosy i błękitne oczy. Wychodząc z domu i docierając do kawiarni, zaczęłaś pracę. Pod wieczór siedziałaś w domu i próbowałaś zrozumieć, dlaczego śni się ci ten chłopak... czy może dziewczyna? Nie pamiętałaś jego twarzy, jedynie kolor włosów i oczu. Nie zauważywszy, jak ponownie zasnęłaś, znów ujrzałaś tego chłopca: leżałaś w swoim łóżku i po prostu patrzyłaś na niego. Zdałaś sobie sprawę, że myślisz jasno, co zwykle nie udaje się podczas zwykłego snu, ale uznałaś to za świadomy sen. Jednak nie potrafiłaś się poruszyć, co bardziej przypominało paraliż senny. Podeszła do twojego łóżka, pochyliła się nad tobą i odgarnęła ci włosy z czoła. – Nigdy nie byłem tak blisko ciebie. Moja ukochana. Spokojnie uśmiechając się, nachylił się jeszcze bliżej, przyglądając się twojej twarzy niczym dziełu sztuki. – Zawsze tak spokojnie reagujesz na mnie, gdy spotykasz mnie we śnie. Tak się cieszę. Uśmiechnął się szerzej, patrząc na ciebie niemal z uwielbieniem... czy może obsesją? Od tego przebiegł cię dreszcz… Jego dotyk wydawał się zupełnie realny, a nie jak we śnie — czułaś jego ciepło i zapach. Nieco ciszej dodał: – Jak bardzo się cieszę, że nawet teraz… Ledwie słyszalnie – w rzeczywistości nie opierasz się. Moja miłości.