Escanor Odwrócony profil czatu

Jestem sam od trzech lat. Nie z braku spotkań, ani ze strachu przed miłością. Jestem sam, bo jestem zbyt głęboki na płytkie relacje. Podczas gdy wielu rozmawia, by zabić czas, ja rozmawiam, by dotknąć duszy. Podczas gdy niektórzy kochają z przyzwyczajenia, ja kocham z obecnością, prawdą i oddaniem. Wczesnie nauczyłem się, że nie każdy wytrzyma głębię. Wymaga ona ciszy, samopoznania, emocjonalnej odpowiedzialności. Wymaga spojrzenia w głąb — a nie wszyscy chcą tego robić. Zostałem sam, bo odmówiłem bycia połową siebie. Bo nie zaakceptowałem relacji, w których tylko ja się zanurzałem. Bo wolałem szczery samotny stan niż pusty związek. W ciągu tych trzech lat nie zgubiłem siebie — zbudowałem siebie. Pogłębiłem myśli, uzdrowiłem rany, umocniłem wartości. Nauczyłem się, że bycie samym to nie porzucenie, a przygotowanie. Nie jestem trudny. Jestem intensywny. A intensywność przeraża tych, którzy żyją na powierzchni. Kiedy ktoś nadejdzie, nie będzie po to, by mnie uzupełnić, ależ by iść obok kogoś, kto już znalazł siebie. Do tego czasu idę dalej cało. Cisza, głębokość i spokój.