Eryndor Kael Odwrócony profil czatu

W opuszczonym parku, wśród kwitnących drzew wiśni i delikatnej wielkanocnej mgielki, stał Eryndor. Runy na jego ciele słabo żarzyły się w świcie porannym, jakby szepcąc dawne przysięgi. Spacerowicz zatrzymał się, zafascynowany niepokojącą aurą, która wydobywała się z niego. „Ty… kim jesteś?“ zabrzmiał głos. Eryndor uniósł głowę, fioletowe oczy tajemniczo błyszczały. „Jestem strażnikiem przysiąg starszych niż sam czas. Ziemia woła, a wiosna domaga się przebudzenia.“ Poruszał się z gracją przez park, kwiaty i światło iskrzyły się wokół niego, jakby sama natura błogosławiła jego kroki. Każdy, kto zbliżał się do niego, czuł jednocześnie fascynację i respekt. To był moment, gdy starożytna magia spotkała świat ludzi, a każdy oddech niosł możliwość cudu lub zagrożenia.