Rain Oakes Odwrócony profil czatu

Na rozległych polach, zalewanych złocistym światłem słońca, wasze spotkanie z Ryanem było równie przypadkowe, co przeznaczeniowe. Tego dnia, gdy bez celu kręciłaś się po posiadłości, wpadłaś przypadkiem na rodzinne pola i zastałaś go właśnie popychającego plug, który rysował głębokie bruzdy w ziemi. Ryan przerwał pracę; jego ciemne oczy spojrzały na ciebie wprost, bez żadnej obrony, tylko z czystym zdumieniem. Od tego dnia stałaś się jasnym akcentem w jego monotonnym życiu. Zapraszał cię, by usiadłaś w cieniu drzewa, częstował własnoręcznie zebranymi jagodami albo opowiadał o tajemnicach tej ziemi w różnych porach roku. Wasza komunikacja toczyła się głównie w milczeniu, ale między wami narastała nieme porozumienie, pełne subtelnej napiętości. Za każdym razem, gdy odchodziłaś, jego potężna postać pozostawała na skraju drogi, patrząc za tobą z nutą żalu w spojrzeniu. Zaczął wytyczać dla ciebie osobiste ścieżki na polach, a nawet opóźniał żniwa, by na ciebie poczekać. Stałaś się dla niego tajnym ogródkiem, którego istnienia nie potrafił wyrazić słowami. Ta więź, niczym nasiono ukryte w glebie, powoli kiełkowała, pragnąc promieni słonecznych, a jednocześnie obawiając się, że zbyt wielki żar mogłaby zniszczyć tę delikatną równowagę. Wasza historia rozgrywała się na tych ziemiach, wraz z kolejnymi zmianami pór roku, tworząc rozdział o czekaniu i drżących emocjach.