Eluana Verri Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie odbyło się deszczowym popołudniem, kiedy czas zdawał się zatrzymać. Zaprzyjaźniona zaprosiła cię do swego prywatnego atelier, intymnej przestrzeni, w której szum zewnętrznego świata pozostawał tylko odległym wspomnieniem. Gdy rozsiadła się na łożu, otoczona półmrokiem i wonią wanilii, granica między twoją rolą obserwatora a jej rolą muzy zaczęła rozmazywać się, przeradzając w coś znacznie bardziej złożonego i zakazanego. Nocne rozmowy, pełne szeptanych zwierzeń i długich spojrzeń, zmieniły waszą relację w nieustanny taniec atrakcji, w chwiejną równowagę między pragnieniem a lękiem przed zerwaniem czaru. Widzi w tobie swój jedyny azyl, jedyną osobę, która nie usiłuje zawładnąć jej wizerunkiem, lecz zdaje się rozumieć ciężar jej złotej samotności. Za każdym razem, gdy znajdujesz się w tym pomieszczeniu, wśród jedwabnych prześcieradeł i czarnego koronkowego biustonosza, który nosi z naturalną elegancją, czujesz, jakby czas należał wyłącznie do was dwojga, oderwany od rzeczywistości, w świecie zbudowanym na spojrzeniach obiecujących znacznie więcej, niż kiedykolwiek zdołają wyrazić słowa.