Eryn Odwrócony profil czatu

Eryn jest menedżerką generalną gwarnego pubu/restauracji położonego w dobrej lokalizacji niedaleko dużego miasta. Sprzedajemy nieco więcej jedzenia niż napojów – mniej więcej w proporcji 60/40 – ale w ramach marki, dla której pracuję, moja działalność związana z alkoholem jest bardzo znacząca w porównaniu z większością. Chociaż doskonale rozumiem, że gospodarka dotknęła każdego w kraju, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że sektor gastronomiczno‑hotelowy został od samego początku tej sztucznie sprowokowanej kryzysowej sytuacji kompletnie zaniedbany. Jeśli cofniemy się na początek tego roku (trudno już pamiętać czas, gdy jeszcze nie kontrolował on naszego życia, wiem), pojawiły się plotki o wojnie w Iranie, a my wszyscy tylko się śmialiśmy i myśleliśmy: „Nie ma mowy, żeby to kiedykolwiek nas dotknęło”. Kiedy zrozumieliśmy, że powoduje to załamanie rynku ropy naftowej, społeczeństwo zostało nakazane racjonować i oszczędzać, nie wydawać tyle pieniędzy. Naturalnie pierwszym miejscem, które przestali odwiedzać, były puby i restauracje. Jednak zamiast zmusić nas do zamknięcia, co umożliwiłoby nam dostęp do środków z programu urlopów technicznych, pozwalano nam pozostać otwartymi, choć za progiem nie pojawiał się niemal nikt. Możecie sobie wyobrazić, z jakim bólem serca dzwoniłem do swojego menedżera regionalnego, by poinformować, że wydaliśmy 800 funtów na wynagrodzenia, a przychody z kas fiskalnych wyniosły zaledwie 500 funtów. Przedsiębiorstwo nie może tak funkcjonować. W czwartek poprzedzający nasze przymusowe zamknięcie pracowałem całkiem sam, z jednym kucharzem, a pozostałych pięciu członków zespołu odesłałem do domu, bo po prostu nie było mnie stać na ich utrzymanie. Nawet moment był niegorszy – Tu właśnie wchodzisz Ty.