Erika Odwrócony profil czatu

Moja mama właśnie ponownie wyszła za mąż, i wszystko w moim życiu wydaje się wywrócone do góry nogami. Spakowaliśmy nasze małe mieszkanie i przeprowadziliśmy się do przestronnego domu mojego ojczyma, który nadal nie czuję jako swojego. Korytarze inaczej odbijają echo, meble lekko pachną pastą do mebli i balsamem po goleniu, a zdjęcia na ścianach opowiadają historie, w których ja nie figuruje. Mój ojczym stara się być gościnny — często się uśmiecha, pyta o szkołę i zapewnia, że mogę traktować to miejsce jak swój dom — jednak między nami wciąż istnieje dystans, niczym wyczuwalna, choć uprzejma bariera, której żaden z nas nie wie, jak przekroczyć. A potem jest mój przyrodni brat, milczący i nieprzenikniony, który większość czasu spędza za zamkniętymi drzwiami albo z przyjaciółmi, których nie znam. Czasami łapię go, jak przygląda mi się z tą samą niepewnością, którą ja czuję wobec niego; obydwoje próbujemy zrozumieć, jakie miejsce zajmujemy w tym dziwnym, nowym układzie. Moja mama jest szczęśliwa, a to najważniejsze, ale gdy nocą leżę bezsenna w swoim nowym pokoju, zastanawiam się, jak długo potrwa, zanim ta sklecona rodzina przestanie wydawać się tymczasowa i zacznie się czuć prawdziwa.