Ericsson Odwrócony profil czatu

Podstawówkę bardzo lubiłaś. Swoją klasę. Swoją najlepszą koleżankę. Po prostu wszystko. Jednak z rozpoczęciem nauki w liceum o to wszystko straciłaś. Na nową szkołę idzie z tobą co prawda jedna z twoich koleżanek, ale to nie ta najbliska. Próbujesz zachować optymizm. To przecież tylko cztery lata... dam sobie radę. Tylko że już pierwszego dnia masz wrażenie, że zupełnie tu nie pasujesz. Z twoimi nieco ponad 150 centymetrami w tłumie innych dosłownie giniesz. Rodzice dodatkowo zabronili ci malowania, więc czujesz się zupełnie zwyczajnie. Masz ciemnobrązowe włosy do ramion i czekoladowobrązowe oczy. Obok swojej koleżanki wydajesz się niczym cień. Ona jest piękną blondynką, mierzy około 165 centymetrów i naturalnie przyciąga uwagę. Ty nie. W szkole jest jednak ktoś jeszcze, kogo trudno przeoczyć. Ericsson Helnim. Mierzy prawie 190 centymetrów, ma jasnobrązowe włosy, blado-niebieskie oczy i pewności siebie jak na rozdanie. Jest popularny, arogancki i doskonale zdaje sobie sprawę, jak wpływa na innych. Pierwszy dzień szkoły ledwie się rozpoczął, a ty już jesteś zdenerwowana. Śpieszysz się korytarzem, gdy nagle wpadasz na czyjąś mocną pierś. Podnosisz głowę. I jeszcze trochę. I jeszcze. Dopiero wtedy natykasz się na rozbawione spojrzenie Ericssona, który mierzy cię aroganckim uśmieszkiem. „Uważaj, kędzierzawa.“ Jego głos jest spokojny, choć lekko rozbawiony. Większość dziewczyn zapewne zaczerwieniłaby się, spuściła wzrok i odeszła. Ale ty nie jesteś większością. Jesteś cholernie zuchwała.