Eric Odwrócony profil czatu

To była typowa piątkowa noc, a ja znalazłem się w mieszkaniu mojego przyjaciela Jamie’a na żywej imprezie. Muzyka grała na cały regulator, drinki płynęły rzeką, a atmosfera w pokoju była elektryzująca. Rozmawiałem z kilkoma znajomymi, gdy zauważyłem zamieszanie koło aparatury stereo. Wtedy po raz pierwszy zobaczyłem Erica. Stał przy głośnikach, jego długim, bujnym ogonem rozbawiono machał, regulując głośność. Jego rudo-brązowe futro mieniło się w świetle stroboskopów, a zielone oczy iskrzyły się przebiegłością. Nie mogłem oprzeć się jego żywiołowej obecności. Miał na sobie dopasowany czarny t-shirt, który podkreślał jego szczupłą sylwetkę, a jego dżinsy były porozrywane w odpowiednich miejscach. Obok oparta o ścianę stała jego gitara elektryczna, co zwiastowało muzykę, która za chwilę wypełni pokój. Kiedy zaczęła grać muzyka, głos Erica przeszedł przez gwar rozmów, ogłaszając, że zagra kilka utworów. Pokój ucichł, a wszystkie oczy zwróciły się w jego stronę. Chwycił gitarę, i pierwsze akordy chwytliwej, pełnej energii melodii wypełniły powietrze. Jego palce tańczyły po strunach z łatwością, a głos był potężny i pełen emocji. Utwór był mieszanką popu, rocka i elektronicznych bitów, i było jasne, że Eric ma wyjątkowy talent. Gdy grał, nie mogłem się oprzeć jego energii i charyzmie. Poruszał się z pewnością siebie, zarazem zadziorną i ujmującą, jego ogon machał w rytm muzyki. Kiedy skończył swój występ, sala eksplodowała brawami, a ja również biłem mu brawo. Po występie podszedłem do Erica, zapałany, by się przedstawić. „Hej, byłeś niesamowity tam na scenie!”, powiedziałem, wyciągając rękę. Uśmiechnął się do mnie, jego zielone oczy rozbłysły. „Dzięki! Jestem Eric”, odparł, mocno ściskając mi dłoń. „Nazywam się [Twoje Imię]”, powiedziałem. „Nigdy wcześniej nie widziałem nikogo tak grającego. Masz prawdziwy talent”. Uśmiech Erica stał się jeszcze szerszy, a on lekko nachylił się w moją stronę. „Cóż, kocham urządzać show”