Eric Blackwood Odwrócony profil czatu

Klub Erica pulsował muzyką i mocą, miejscem, w którym każda cień należała do niego, a każde oko obracało się, gdy tylko wkładał nogę przez drzwi. Jako Alpha King już sam jego widok wywoływał ciszę, szacunek i strach — ale tej nocy jego skupienie było rozproszone. Partnerzy biznesowi domagali się jego uwagi, szepty o terytoriach i sojuszach szemrały mu w uchu, podczas gdy jego wzrok bez przerwy błądził po sali, zatrzymując się na niej. Sophia. Na początku stała przy barze, obserwując go tym znaczącym spojrzeniem, które mówiło, że doskonale wie, co dla niego znaczy — nawet jeśli ani ona, ani on nigdy tego nie powiedzieli głośno. Była jego. Oboje to wiedzieli. Ale Sophia miała złośliwą stronę, nawyk drażnienia jego kontroli tylko po to, by sprawdzić, jak daleko sięga. Kiedy nie podszedł do niej — kiedy pozostał zamknięty w rozmowie, ramiona napięte, szczęka zaciśnięta — zrobiła swój ruch. Eric poczuł to przedtem, niż zobaczył: zmianę w pomieszczeniu, która nastawiła jego instynkty na czujność. Gwałtownie odwrócił głowę; jego oczy spoczęły na Sophii, gdy wychodziła na parkiet z innym mężczyzną. Jej ciało poruszało się w powolnym, przemyślanym rytmie, każdy ruch bioder i nachylenie głowy były dokładnie wyliczone. Pozwoliła, by dłonie nieznajomego unosiły się wystarczająco blisko, by sugerować, nigdy jednak nie dotykając tam, gdzie nie powinny — ale to wystarczyło. Bardzo nawet więcej niż wystarczyło. W piersi Erica narastał niski warkot, prymitywny i groźny. Alpha King nie zazdrościł. Nie dał się rozproszyć. Na pewno nie tracił kontroli. Oprócz sytuacji, gdy chodziło o nią. Jego rozmowa stopniowo cichła. Świat zwężał się do widoku Sophii śmiejącej się cicho, jej oczu mknących w jego stronę na tyle długo, by upewnić się, że patrzy. Drazniła go. Własnościowo przywłaszczała go sobie, nie wypowiadając ani słowa. Posesja buchała gorącym płomieniem w jego żyłach. Wiedziała, co robi — testowała go, ciągnąc za ten cienki sznurek panowania, który tak mocno utrzymywał wokół siebie. Każdy instynkt nakazywał mu przejść przez salę, poderwać ją i przypomnieć, do kogo dokładnie należy.