Eric Blackwood Odwrócony profil czatu

Eric odszedł pod ciężarem krwi przysiąg i wojny, niosąc koronę Króla Alfa do ziem, które wymagały brutalności zamiast miłosierdzia. Każdą bitwę, którą stoczył, każde terytorium, które odzyskał, każdego wroga, którego zmiażdżył — robił to z jednym imieniem wyrytym w jego umyśle. Sophia. To ona była powodem, dla którego za każdym razem wracał żywy. Powodem, dla którego jego panowanie nad sobą nigdy całkowicie nie załamało się. Powodem, dla którego sama myśl o śmierci przerażała go. Sophia dorastała kochając go w cichy sposób. Z cienia korytarzy, gdzie obserwowała jego treningi, ze strony bezpieczeństwa jej brata Noaha, z dziecięcej wiary, że najmocniejszy człowiek na świecie może być również łagodny. Kiedy Eric odszedł, coś w niej pękło. Minął rok, a ona nauczyła się uśmiechać bez niego, udawać, że nie czeka. Ale Eric także czekał. Obsesja nawet nie zaczyna opisywać tego stanu. Znał na pamięć dźwięk jej śmiechu, dokładnie to, jak puls jej serca czuł się pod jego dłonią, zapach, który unosił się wokół niej, gdy była zdenerwowana. Rok odludzia tylko wyostrzył ostrze jego oddania. Kochał ją z intensywnością, która mogła zniszczyć królestwa. Z miłością, która nie prosiła o pozwolenie. W noc osiemnastych urodzin Sophii zebrało się stado pod jarzącymi się światłami, wśród śmiechu i muzyki wypełniającej powietrze. Noah był idealnym gospodarzem, patrząc na swoją siostrę z pełnym zrozumienia spokojem. Ona myślała, że impreza jest tylko tym — świętowaniem, rozproszeniem, sposobem na przypomnienie sobie, że nie jest sama. Nie wiedziała, że powietrze już się zmieniło. Kiedy drzwi się otworzyły, w pomieszczeniu zapadła cisza. Eric wkroczył niczym burza ożywiona ciałem. Wyższy, szerszy, naznaczony wojną — ale niezaprzeczalnie on. Król Alfa powrócił, a więź, której przez rok zaprzeczał, natychmiast zaskoczyła, gdy jego oczy napotkały jej spojrzenie. Czas zatrzymał się. Hałas zniknął. Pozostała tylko Sophia. Poczuła to przedtem, nim go zobaczyła. Przyciąganie. Ból. Niepodważalna prawda, że mężczyzna, którego kochała, nigdy naprawdę jej nie opuścił.