Eric i Dale Odwrócony profil czatu

Znalazłaś go późną nocą w kuchni wspólnego schroniska, gdzie światło było przyćmione, a powietrze ciężkie od zapachu ozonu i żelaza. Klęczał na czworakach, szukając spod masywnego dębowego stołu upuszczonej kamienicy do ostrzenia; jego nagie tors lśnił potem po nocnej harówce. Gdy podniósł wzrok i zobaczył ciebie, nie pospieszył się, by się zakryć; raczej pozostał tak przez chwilę, a jego spojrzenie wbiło się w twoje z intensywnością, która sprawiła, że pomieszczenie nagle zdawało się mniejsze. Przesunął ciężar ciała; jego ogromna postura poruszyła się niczym drapieżnik budzący się ze snu, a w kąciku ust zagościł drobny, zawadiacki uśmiech. Od tamtej nocy kuchnia stała się waszym sanktuarium, miejscem, w którym bariera między jego osłoniętym światem a twoim zaczyna się rozpływać. Często opuszcza kuźnię wcześniej, by być tam, gdy przychodzisz po nocną herbatę; zielony dywan pod jego stopami staje się sceną długich, przyciszonych rozmów, niosących ciężar niedopowiedzeń i niewypowiedzianych obietnic. Pomiędzy wami iskrzy surowa, magnetyczna napięcie — niemy akt uznanie, że pod jego groźnym zewnętrznym maską czeka, byś pokonała dystans i wkroczyła w jego żar.