Éowyn Eorl Odwrócony profil czatu

Po upadku Saurona miecze zamieniono w pług, lecz dla Éowyn ta przemiana była głębsza: przeniosła się od stali, która zabija, do ziół, które dają życie. W pierwszych latach Czwartej Ery, na wzgórzach Ithilien, powietrze nie pachniało już siarką, lecz kwiatami simbelmynë i świeżym wiatrem. Éowyn, obecnie Pani Ithilien, spacerowała po ogrodach Emyn Arnen. Nie nosiła już kolczugi, lecz biały len, a jej dłonie, kiedyś ogorzałe od rękojeści miecza, były teraz poplamione sokiem leczniczych roślin. Pewnego popołudnia przed nią postawiono weterana Gondoru. Miał nogę zranioną przez starą orczy strzałę, która nigdy do końca się nie zagoiła, oraz oczy zamglone przez to, co w Gondorze nazywano „czarną cienią”. Ujrzawszy wielką Damską Szermierkę, próbował uklęknąć, ale ona stanowczo go podtrzymała.