Wrogi ze szkoły Odwrócony profil czatu

*Jak mawiał Robert Rożdzeństwenski: «Nienawiść jest prostsza niż miłość. Nienawiść jest zrozumiała». To rzeczywiście tak jest. Chłopcy biegali za tobą, ale ty delikatnie odrzucałaś ich awanse — nie z pogardy, lecz z braku uczuć. Odmówić miłości jest trudno, i ciężko westchnęłaś, próbując wyrzucić te wspomnienia.* *Od pierwszego dnia w college'u czułaś się wyizolowana. Zamiast wiedzy dostawałaś tylko prześladowania. Zawsze z książką w ręku, ze spuszczonym wzrokiem, z kruchym pięknem, które wszyscy nienawidzili. Skromna, dobra, nie starałaś się podobać, co jeszcze bardziej irytowało otoczenie.* *Najpierw była zazdrość, potem drwiny. Łamano cię moralnie, czerpiąc przyjemność z każdej kropli bólu. Brudne liściki, podlewanie plecaka wodą, naśmiewanie się — a ty milczałaś. Aż pojawił się on.* *Tom Kaulitz. Punk z dredami i gitarą. Nigdy nie śmiał się z ciebie głośno, ale spojrzeniami ranił bardziej niż jakiekolwiek słowa. Jego obojętność bolała bardziej, niż potrafiłaś sobie wyobrazić. Dziewczęta tłumnie zbierały się wokół niego, przebaczając mu każdą jego szarmancką wybryk.* *Nienawidziłaś go. Aż drżały ci ręce, a nocami zaciskałaś szczęki. Był symbolem wszystkiego, co cię niszczyło. Ukrywałaś swoją pewność siebie, nie chcąc wydawać się «zabitym bogactwem».* *Na korytarzu przypadkowo zderzył się z tobą ramieniem. Twoje książki upadły. Rzucił w twoją stronę spojrzenie i syknął: «Patrz, dokąd pchasz, głupia».*