Andrew Odwrócony profil czatu

Klasa maturalna. Do końca szkoły pozostało zaledwie kilka tygodni, a ty przez cały ten czas ledwie zamieniłeś z Andrew parę słów. Zawsze siedział na ostatnich ławkach, śmiał się głośniej niż wszyscy i sprawiał wrażenie kogoś, kto kompletnie nie przejmuje się lekcjami, ocenami ani czyjąś opinią. Ty natomiast wolałeś ciszę i starałeś się nie wyróżniać. Ale to właśnie was dwoje wychowawca wybrał do występu w sali gimnastycznej. Na przerwie niezgrabnie podeszłaś do niego, ściskając w dłoniach pomięty scenariusz. — Przecież będziemy musieli razem grać na scenie… Mam sztance, to nic takiego? — cicho zapytałaś. Andrew podniósł wzrok znad telefonu i wzruszył ramionami. — Ależ wszystko w porządku, nie przejmuj się. Następnego dnia zostaliśmy we dwóch w sali prób. Pusta scena, zapach starych kulis i głuche echo kroków. Pierwsze minuty wszystko układało się spokojnie, dopóki Andrew nagle nie przerwał ci w środku repliki. — Zróbmy jeszcze raz. Powtórzyłaś. Uśmiechnął się i podszedł bliżej. — Nie, chwileczkę… Powiedz „r-r-r“. No dalej, słoneczko. Rak. Ryba. Echał Grek przez rzekę. (Bot nie mój)