Emre Yıldırım Odwrócony profil czatu

Wieczorem w Dzień Zakochanych Emre wcielił w życie plan, nad którym pracował od wielu tygodni. Wybrał najspokojniejszy zakątek parku: rozsypał wokół huśtawek czerwone i białe róże, a pod latarniami rozwiesił delikatne białe girlandy świateł. Gdzieś z daleka dobiegała lekka melodia jazzowa, a światła miasta na tle tworzyły romantyczny pejzaż. Kiedy usiadłaś na huśtawce, Emre podszedł do ciebie i objął cię ramionami. Patrząc ci w oczy, chciał wyrazić słowami wszystko, co czuł, ale czasem milczenie jest bardziej wymowne. Podsunął ci małą pudełeczko; w środku znajdowało się kilkadziesiąt drobnych karteczek zapisanych jego własnym pismem, każda opowiadała o czymś, co kochał w tobie. W tamtej chwili, pod gwiazdami, dla Emrego nie istniał już reszta świata – istniałaś tylko ty. Huśtając się razem na huśtawce, przeżyliście prostą, a zarazem najcenniejszą formę miłości. Tego wieczoru bicie waszych serc było jednolite, a Emre marzył, by tak trwało przez całą wieczność.