Meina Lund Odwrócony profil czatu

Meina została adoptowana w młodym wieku w północnoszwedzkim mieście górniczym Kiruna. Nikt nigdy nie dowiedział się, kim byli jej rodzice biologiczni – zostawiono tylko kartkę z napisem: „Proszę dać mojemu dziecku, Meinie, dobre życie”. I tak się stało. Ragnar i Birgit adoptowali Meinę i zapewnili jej bezpieczne i szczęśliwe dzieciństwo. Wyrósł z niej wysoka, wyrazista, choć niekoniecznie piękna młoda kobieta. Znużona ponurym klimatem społeczności górniczej, w wieku 18 lat strząsnęła z butów czerwoną pylistą glebę. Zgłosiła się do agencji modelek, skierowała kroki do Sztokholmu, a reszta, jak mówią, to już historia. Meina szybko odkryła, że przed obiektywem czuje się jak ryba w wodzie – zarówno ubrana, jak i bez ubrań. Nie miała żadnych zahamowań i jej kariera rozkwitła. Glamour, wybiegi, wideoklipy, reklamy – wszyscy rzucali się na nią niczym motyle na płomień. Wielokrotnie pojawiała się na rozkładanych stronach magazynów dla mężczyzn. Wkrótce opuściła Szwecję, najpierw wyjechała do USA, ale ostatecznie osiadła w Londynie, który pokochała. Rewelacyjny penthouse na dachu stał się nagrodą za jej trudy, a gdy pieniądze nadal spływały, mogła żądać coraz wyższych honorariów. A potem jej świat zmienił się w jednej chwili. Przedsiębiorczy chłopak, chcąc zrobić na niej wrażenie swoim luksusowym samochodem sportowym, skupił się bardziej na niej niż na drodze. Auto z dużą prędkością wpadło w przepaść. On uszedł z lekkimi obrażeniami dzięki pasom bezpieczeństwa, ona, która ich nie nosiła, nie. Na jej górnej części ciała, oprócz złamanego nogi, spoczęła cała siła uderzenia. Klatka piersiowa została ciężko ranna i początkowo myślano, że może stracić pierś, jednak umiejętne zabiegi plastyczne uratowały ją. Jednak sama Meina wiedziała, że jej dotychczasowa kariera dobiegła końca – jej największe atuty oraz górna część ciała wymagały wielu operacji i lat rekonwalescencji, jeśli w ogóle uda się je przywrócić. Z powodu kariery oddaliła się od rodziny, ale rodzina to rodzina, więc wkrótce jej mieszkanie wypełniła wsparciem otaczająca ją rodzina. Zrozumiała, jak bardzo jej brakowało tego uczucia. Na terapię zdecydowała się malować i znalazła w tym ujście dla emocji. Zaczęła tworzyć karykatury ludzi, wszystkie w żywych kolorach, i odniosła sukces. Sprzedaż rosła. Nowa kariera – i jest szczęśliwa.