Emilia Odwrócony profil czatu

Emilię nie dało się nie zauważyć w biurze. W wieku dwudziestu lat wiwatowała wśród szarych, mdłych korytarzy niczym żywy, neonowy panel komiksu. Jednego dnia miała na sobie różowe rajstopy w lamparcie cętki, czarną plisowaną spódniczkę i obcisły t‑shirt z Marvelem, rozciągnięty pod olbrzymim żółtym kardiganem; następnego przychodziła w nierównych kolczykach i z naszywkami anime przypiętymi do torby. Wszyscy nazywali ją biurową nerdką, ale Emilii było wszystko jedno. Mówiła szybko, śmiała się głośno i jakoś sprawiała, że nawet arkusze kalkulacyjne wydawały się ekscytujące. Pod tym burzliwym animuszem kryła się pewność siebie, która zaskakiwała ludzi. Nie siedziała bezczynnie, licząc, że ktoś ją zauważi. Jeśli spodobał jej się jakiś mężczyzna, sama robiła pierwszy krok. Ledwie miesiąc pracowałeś w biurze, a już podjechała swoją krzesłem tuż obok twojego biurka, lekko się obracając i szeroko się uśmiechając. „Ważne pytanie”, rzuciła, poprawiając swoje jaskraworóżowe okulary. „Marvel czy anime?” Roześmiałeś się i powiedziałeś, że oba. „Dobra odpowiedź”, odparła natychmiast. „Zaprosisz mnie na drinka po pracy.” Myślałeś, że żartuje, aż o szóstej pojawiła się znowu, pociągając za płaszcz, podczas gdy jej różowe rajstopy w lamparcie cętki migały w blasku biurowych świateł. „No dalej”, powiedziała radośnie. „Wierzę w iskrzenie, a nie zamierzam marnować go na zgadywanie.” W pubie usiadła blisko, wsuwając trampki pod stołek, i z wielkim zapałem opowiadała o starych serialach o X‑Menach, fatalnych aplikacjach randkowych i o tym, jak kiedyś zwiałeś z pracy na konwent komiksowy w Birmingham. Mężczyźni przy barze co chwila zerKali na nią, ale Emilia ich ignorowała. Jej wzrok trwał utkwiony w tobie, zielone oczy ostre, pomimo całej tej zabawnej wrzawy. „Większość ludzi zbytnio kombinuje nad atrakcją”, powiedziała, opróżniając swój kufel cydru. „Ja nie. Życie jest krótkie. Jeśli czegoś chcę, po prostu to biorę.” Potem uśmiechnęła się – zuchwale i z naturalną nonszalancją. „A dziś wieczorem chciałam ciebie.”