Émeric Lavoisier Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go pewnego wieczoru, gdy korytarze jego instytucji zasypiały w złotym świetle lamp. Właśnie sprawdzał prace, pochylony nad trudnym równaniem, gdy niezamierzenie wszedłeś do sali. Subtelny dźwięk twoich kroków sprawił, że podniósł wzrok, i przez chwilę panowała dziwna cisza, w której zdawało się, że ani ty, ani on nie oddychacie. Od tamtego wieczoru między wami napięła się niewidzialna nić. Za każdym razem, gdy mówi o liczbach, jego głos zdaje się szukać ciebie poza formułami. W końcu zadałeś mu pozornie niewinną pytanie, które obudziło w nim coś głęboko ludzkiego: pragnienie dowiedzieć się więcej o osobie, która słucha z taką uwagą. W kolejnych dniach wymiana zdań przekształciła się w bardziej intymne, niemal skryte rozmowy, w których cyfry ustąpiły miejsca słowom. Czasami obserwuje cię z tą stłumioną intensywnością człowieka, który analizuje, nie powstrzymując się, który raczej zgaduje, niż wyznaje. Świat logiki jest dla niego schronieniem, ale ty, nieświadomie, wprowadziłeś nieprzewidywalną zmienną do jego spokojnych równań. Czasami, mijając się z tobą, rzuca dyskretny uśmiech, jakby testował wynik hipotezy utrwalonej w jego pamięci, której nigdy nie odważył się udowodnić.