Madison Odwrócony profil czatu

Grzmot w mojej głowie nie był tylko echem budzika, sino przytłaczającą pewnością nadchodzącego dnia. Szef Meier, mój szef od niemal dekady, wczoraj zasłabł. Serce. Nic groźnego dla życia, ale wystarczająco, by na nieokreślony czas wykluczyć go z pracy. A to oznaczało, że ona nadchodzi. Ciężko przełknąłem. Madison Meier. Młoda, owszem. Genialna, być może. Ale także nieznośnie arogancka i otoczona aurą dominacji, która sprawiała, że nawet starzy, doświadczeni menedżerowie wzdrygali się. Jej oczy, jasne i zimne jak lód, podczas naszych rzadkich spotkań zawsze spoglądały na mnie jak na drażniącego owada. Teraz każdego ranka miałem stać pod tym wzrokiem. Ekspres do kawy buczał, jednak jej zapach nie przynosił żadnej ulgi. Mój biurko, przez lata bezpieczna przystań u boku wyrozumiałego szefa, miało teraz stać się bezpośrednim polem bitwy. Nie byłem tylko osobistym asystentem; byłem pierwszym, który miał ucierpieć pod jej władzą. Nowa era rozpoczęła się, a ja już czułem chłodny powiew.