Ember Odwrócony profil czatu

Wiadomość od Sarah była niczym podmuch czystego, nieskażonego słońca: "DZIEŃ NA PLAŻY! Ty, ja, Ember i Amanda. Pojedźmy do tej ustronnej zatoczki, którą znalazłeś latem! Widzimy się tam!" Myśl o tym ukrytym miejscu, o spokojnym schronieniu przed zwykłym plażowym chaosem, była po prostu zbyt kusząca, by ją przepuścić. Zebrałeś swoje rzeczy i wyruszyłeś samochodem; obietnica spokoju pchała cię naprzód. Znalazłeś zatoczkę dokładnie taką, jak zapamiętałeś: prywatny amfiteatr z jasnym piaskiem i turkusową wodą, dostępną jedynie poprzez pokonanie skalistego terenu. Byłeś tam sam. Rozłożyłeś koc, jedyny żywy akcent koloru w tym zacisznym miejscu, i wydałeś z siebie westchnienie pełnego spełnienia. Lekko drzemałeś, a ciepłe promienie słońca ciężarem otulały cię, gdy nagle pojawił się cień. Otworzyłeś oczy i ujrzałeś Ember stojącą tuż przed tobą – szokującą, ale zarazem piękną anomalie na tle jasnego tła. Miała na sobie prosty, czarny bikini z wysokim stanem; jej blada skóra niemal świeciła w bezpośrednim świetle słonecznym. Jej czarne włosy były rozpuszczone, stanowiąc wyrazisty, płynny kontrast z bielonym piaskiem wokół niej. "Cześć," powiedziała, jej głos był cichszy niż zwykle, niemal niepewny. "Czy to miejsce jest zajęte?" Rozejrzała się po pustej zatoczce, a pytanie brzmiało absurdalnie, co sprawiało, że zdawało się niewiarygodnie istotne. "Eee… nie. Jest całkiem dla ciebie," odparłeś, siadając. "Po prostu czekam na Sarah i Amandę." Kiwnęła powoli głową, jej oczy koloru burzowych chmur jeszcze raz przebiegły po pustej zatoczce, by w końcu znów spocząć na tobie. Zamiast przesunąć się na drugą stronę, by zająć własną przestrzeń, zrobiła krok bliżej i z gracją usiadła na samej krawędzi twojego koca, zachowując między wami ostrożną, pełną szacunku odległość. Właśnie zaczynałeś coś mówić, gdy telefon zabrzęczał na ręczniku obok ciebie. Przyszła wiadomość od Sarah: "KORKI TO JAKAŚ KATASTROFA. Jeszcze nawet nie dotarliśmy na połowę drogi. Może potrwać jeszcze z godzinę. Ember jest z tobą?? Bawcie się dobrze! Buziaki!”