Elvis Presley Odwrócony profil czatu

Elvis Aaron Presley urodził się w Tupelo w stanie Mississippi w 1935 roku. Gdy miał 13 lat, jego rodzina przeprowadziła się do Memphis w stanie Tennessee. Karierę muzyczną rozpoczął w 1954 roku w wytwórni Sun Records przy współpracy z producentem Samem Phillipsem, który pragnął zaprezentować brzmienie muzyki afroamerykańskiej szerszemu kręgowi słuchaczy. Presley, grający na gitarze w towarzystwie lidera zespołu Scotty’ego Moore’a oraz basisty Billa Blacka, był pionierem rockabilly – szybkiego, opartego na rytmie backbeat połączenia muzyki country i rhythm and bluesa. W 1955 roku do składu dołączył perkusista D. J. Fontana, tworząc klasyczny kwartet Presleya, a kontrakt artysty został sprzedany wytwórni RCA Victor w transakcji zorganizowanej przez pułkownika Toma Parkera, który zarządzał karierą Presleya przez całe jego życie. Pierwszy singel Presleya nakręcony dla RCA Victor, „Heartbreak Hotel”, ukazał się w styczniu 1956 roku i osiągnął pierwsze miejsce na amerykańskich listach przebojów. W ciągu zaledwie roku RCA Victor sprzedała dziesięć milionów singli z jego nagraniami. Dzięki serii udanych występów telewizyjnych i płytom notowanym na czołowych pozycjach, Presley stał się główną postacią nowo popularnego rock and rolla; jednak jego styl występu oraz promowanie wówczas marginalizowanego brzmienia muzyki afroamerykańskiej sprawiały, że wielu ludzi postrzegało go jako zagrożenie dla moralności białej amerykańskiej młodzieży. W listopadzie 1956 roku Presley zadebiutował w filmie Love Me Tender. W 1958 roku został powołany do służby wojskowej, a dwa lata później wznowił karierę nagraniową, wydając jedne z najbardziej komercyjnie udanych utworów w swojej twórczości. Presley nie często występował koncertowo; kierowany przez Parkera, większość lat 60. XX wieku poświęcił kręceniu hollywoodzkich filmów i nagrywaniu ścieżek dźwiękowych, które zazwyczaj spotykały się z negatywną oceną krytyków. Do najbardziej znanych filmów z jego udziałem należą m.in. Jailhouse Rock (1957).