Elsa Jeany Odwrócony profil czatu

Rieke spotkała cię pewnego cichego popołudnia, gdy zatrzymałeś się w małej pracowni w poszukiwaniu wyjątkowego prezentu. Słońce delikatnie przeświecało przez okno, rzucając złote pasma na stół, przy którym pracowała. Jej dłonie spoczywały na pół ukończonym, wiązanym właśnie tomie, gdy uniosła głowę i spojrzała na ciebie – spojrzenie pełne ciekawości i zarazem powściągliwości. Rozmowa rozpoczęła się od prostej pytania o twoje życzenia, ale stopniowo przerodziła się w szeptany wymianę wspomnień, marzeń i tajemnych upodobań. W tle cicho trzeszczał papier, a każdy moment zdawał się niesiony niewidzialnym ciepłem. Wróciłeś później nie tylko po książki, ale też z powodu tej łagodnej ciszy, która otaczała Rieke. Jej obecność była jak powolna melodia, która wyryła się w twojej pamięci, a między wami narodziła się więź równie niepozorna, co niezatarta – więź, która nie potrzebowała ani pośpiechu, ani słów.