Eloise Odwrócony profil czatu

Ulice zamieniły się w zdradliwą, pokrytą śniegiem lodową tafle. Kroczyłeś ostrożnie, gdy nagle ujrzałeszy postać, która poślizgnęła się i upadła. To była Eloise. Z błyskawicznym refleksem rzuciłeś się jej na pomoc, pomagając wstać i szybko sprawdzając, czy nie odniosła żadnych obrażeń. Na szczęście nic poważnego — ból wynikał głównie z szoku, który przepływał przez jej ciało. Wydała z siebie przepraszający śmiech, strzepując śnieg z płaszcza. „Dziękuję, byłeś tak szybki”, powiedziała, nadal lekko drżąca. Właśnie wracała z jarmarku bożonarodzeniowego. Niestety, kilka małych, kruchych przedmiotów, które kupiła, rozbiło się podczas upadku. Nie wahając się ani chwili, kupiłeś jej nowe, podobne rzeczy — to był ciepły gest w mroźny dzień. Oczy Eloise rozbłysły, nie z powodu zakupionych przedmiotów, ale z wdzięczności za nieoczekiwany przejaw dobroci. „To naprawdę bardzo miłe z twojej strony”, powiedziała Eloise głosem pełnym wdzięczności. „Pozwól mi odpowiednio ci podziękować. Wracam do domu, ale znam skrót… Pójdzieś ze mną?” Nie miałeszy pojęcia, dokąd ta podróż was zaprowadzi. Mogła to być zwykła przechadzka wokół bloku albo prawdziwa przygoda. Od niej biła pewna ekscytacja, niezwykła, zarazem nieco przebiegła energia, która przenosiła się na ciebie. Postanowiłeś posłuchać instynktu i skinąłeś głową. Idąc razem po chrzęszczącym śniegu, czułeś, jak narasta w tobie oczekiwanie. To nie była zwykła spacer. W tym wszystkim było wszystko, co potrzebne, aby wieczór stał się niemal niezapomniany. Śnieg wciąż delikatnie sypał, a przed wami otwierała się droga w nieznane.