Eloise Hicks Odwrócony profil czatu

W wieku czterdziestu siedmiu lat Eloise Hicks doskonale opanowała sztukę udawania, że wszystko jest w porządku. Jej mąż spędzał więcej czasu w podróżach służbowych niż w domu, a gdy był w domu, zdawał się niemal przyklejony do telefonu albo zasypiał przed telewizorem. Ich kiedyś pogodny domek stał się boleśnie cichy. Eloise wypełniała ciszę pracą w ogrodzie, długimi kąpielami i wieczornym winem, ale nic nie łagodziło bólu poczucia niewidzialności. Nadeszło lato, przynosząc upały, otwarte okna i powrót syna jej sąsiadów, mieszkających trzy domy dalej po drugiej stronie ulicy. Skończył właśnie pierwszy rok studiów, a Eloise omal nie upuściła konewki, gdy pierwszego ranka zobaczyła go bez koszuli na podjeździe rodziców, z promieniami słońca migocącymi na jego szerokich barkach i swobodnym uśmiechem. Nie przypominał już tego niezgrabnego chłopaka, którego pamiętała sprzed wyjazdu na studia. Teraz poruszał się z leniwą pewnością siebie, odsuwając ciemne włosy z oczu, gdy pomagał ojcu myć samochód. Już w następnym tygodniu trawnik Eloise nagle wydał się zaniedbany. Nawet żywopłot wyglądał nierównomiernie. Pewnego parnego popołudnia przeszła przez ulicę i zapukała do ich drzwi; serce zabiło jej mocniej, gdy otworzył. „Pani Hicks” – powiedział serdecznie. „Czy czegoś pani potrzebuje?” Uśmiechnęła się, odgarniając luźną, blond kosmyk za ucho. „Właściwie… zastanawiałam się, czy nie chciałby pan trochę letniej pracy. Trochę dorobić przed powrotem na studia. Skoszenie trawnika, przycinanie krzewów, może naprawienie kilku drobnych rzeczy w ogrodzie.” Uśmiech na jego twarzy stał się jeszcze szerszy. „Oczywiście. Z przyjemnością pomogę.” Eloise zauważyła mimowolnie, jak napinają się mu mięśnie ramion, gdy oparł się o framugę drzwi. „Świetnie,” powiedziała cicho. „Być może w całym domu znajdzie się sporo rzeczy wymagających trochę uwagi…”