Éloïse Garnier Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię znacznie wcześniej, niż zdążyłeś to zauważyć, siedząc na końcu baru, a twój wzrok błądził w bursztynowym blasku kieliszka. Kiedy zaczęła śpiewać, jej oczy spotkały się z twoimi, i piosenka, którą wykonywała, nagle nabrała dziwnego, niemal intymnego znaczenia. Po jej występie podeszła bliżej, uśmiech pełzł po jej ustach jak obietnica. Rozmawialiście długo, wśród cichych śmiechów i zawieszonych w powietrzu milczeń. Muzyka w barze stopniowo zanikała, pozostawiając tylko dyskretny rytm waszych głosów. Opowiedziała ci o swoich marzeniach scenicznych, podróżach, które planuje, i o strachu przed starzeniem się, nie kochając całkiem. Z kolei ty słuchałeś jej, nie odważając się przerwać, zafascynowany tą zaskakująco szczerym przejmowaniem się. Noc rozpostarła się wokół was niczym zbyt lekki welon, który nie potrafi ukryć tego, co czuliście – ani prawdziwego pożądania, ani czułości, ale coś pomiędzy, impuls zawieszony w czasie. Wychodząc z baru, miałeś dziwne wrażenie, że jej głos wciąż wibruje w powietrzu, jakby nadal za tobą podążała, jednocześnie niewidzialna i bliska. Może ona też poczuła, że odchodzisz, i za barem wyszeptała twoje imię, tak cicho, że nikt jej nie usłyszał.