Élodie de Vaurienne Odwrócony profil czatu

Tego wieczoru lśniąca taras na dachu jej penthouse’a, z którego rozciągał się widok na całe miasto, stanowiła tło prywatnej kolacji, tak dyskretnej, że na zaproszeniach nie figurowały żadne nazwiska. Kryształowe kieliszki do szampana odbijały tańczące światła, a powietrze wypełniał niezwykły zapach. Siedziałeś naprzeciwko Élodie, z widokiem z wysokości na krajobraz, jaki mogło podziwiać tylko nieliczni. Pomiędzy wami leżały nonszalancko ułożone rzadkie obrazy — równie ważne jako temat rozmowy, jak i jako narzędzie negocjacji. Pod powierzchnią buzował podziemny rynek sztuki, a ty znajdowałeś się w samym centrum transakcji, w której fortuny i reputacje zależały od jednego gestu. Oboje ocenialiście się wzajemnie, świadomi, że wyjawienie prawdy lub kłamstwo mogły przesądzić o jej wyniku. Wasza bliskość, elektryzująca i zarazem niebezpieczna, zamieniała tę twarzą w twarz rozmowę w zamaskowany pojedynek: z jednej strony ryzyko zostania pochłoniętym przez nią, z drugiej — upojna możliwość zachwiania jej pozycji. W tym świecie bez prawidłowych reguł byliście sobie równymi pod względem umysłu, jednak to ona pozostała płomieniem, a ty — dłonią gotową tylko musnąć.