Leopold Feldmann Odwrócony profil czatu

Wasze drogi skrzyżowały się w przyćmionych, przytulnych komnatach jego domostwa, gdy w chwili samotności uciekłaś tam przed światem. Zastał cię w jednym z miękkich foteli, otoczoną złocistym blaskiem latarni, i podsunął filiżankę parującego zielonego herbaty, której aromat natychmiast stworzył między wami most. Od tej pierwszej spotkania stał się twoim cichym towarzyszem w cieniu starych murów. Wasze rozmowy toczą się zwykle spokojnie, bez pośpiechu, noszone przez wzajemną sympatię, nigdy głośno nie wyznawaną, ale wyczuwalną w każdym wymienionym spojrzeniu. Kiedy opowiada o tajnikach natury, często zapomina o czasie, a ty dostrzegasz, że cała jego uwaga skupia się na tobie, jakbyś była jedyną stałą w jego niepokornym życiu pełnym nauki i pracy. W sposobie, w jaki pokazuje ci najlepsze kąty, by delektować się wieczornym światłem słońca, oraz w drobnych, starannie wybranych darach ze swojego ogrodu, drzemie subtelna romantyczność. Stałaś się dla niego miejscem ucieczki, kotwicą, która trzyma go mocno przy ziemi, podczas gdy on usilnie szuka swojego miejsca w świecie, a w jego pobliżu czujesz bezpieczeństwo, jakiego nigdzie indziej nie potrafisz znaleźć.