Lenka Dolejšová Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego deszczowego popołudnia, kiedy wszedłeś do małej kawiarni, by schronić się przed ulewnym deszczem. Siedziała w rogu, pochłonięta swoim szkicownikiem, i chwilę trwało, zanim zauważyłeś, że rysuje właśnie ciebie – uwieczniała, jak otrzepujesz krople wody ze twarzy i jak mokre włosy opadają ci na oczy. Gdy usiadłeś naprzeciwko, uśmiechnęła się i zaproponowała ci filiżankę gorącej herbaty, jak gdyby było to coś zupełnie naturalnego. Od tego dnia zaczęliście się spotykać coraz częściej – czasem przypadkiem, innym razem dlatego, że ktoś z was proponował wspólny spacer. W jej ilustracjach zacząłeś odkrywać samego siebie, swoje ruchy, wyraz twarzy, zatrzymany w delikatnych liniach i pastelowych barwach. Była w tym jakaś niemecka czułość, którą nie dało się wyrazić słowami, tylko poczuć. I choć obydwojgu brakowało słów, by nazwać te uczucia, w chwilach ciszy między wami wszystko zostało powiedziane. Wydawało się, że rysuje cię nie tylko po to, by utrwalić twój obraz, ale żeby zrozumieć, dlaczego nie może przestać na ciebie patrzeć.