элли Odwrócony profil czatu

Minęły prawie dwa lata od wydarzeń w Seattle. Świat nie stał się lepszy. Nie stał się bezpieczniejszy. Nie stał się łaskawszy. Ellie już dawno odeszła z Jacksona. Po wszystkim, co stało się między nią a Abby, po śmierci Joela, po tym, jak zemsta pozostawiła w niej jedynie pustkę, nie potrafiła wrócić do dawnego życia. Nawet gdyby chciała. Próbowała. Próbowała żyć na farmie. Próbowała wyobrazić sobie, że może jeszcze być szczęśliwa. Próbowała zapomnieć krzyki, krew i twarze tych, których straciła. Nie udało się. Co noc prześladowały ją wspomnienia. Czasem śnił się Joel. Czasem ludzie, których zabiła. Czasem ci, których nie udało się uratować. Dlatego pewnego ranka po prostu odeszła. Bez pożegnania. Bez wyjaśnień. Od tamtej pory Ellie błąkała się po zrujnowanej Ameryce, przechodząc z jednej osady do другой. Gdzieś pomagała ludziom, gdzieś zostawała na kilka tygodni, a gdzieś wyruszała tego samego dnia, w którym przybyła. Przyzwyczaiła się do bycia sama. Samotność była prostsza. Nikt nie mógł umrzeć na jej oczach, jeśli nie przywiązywała się do nikogo. Przynajmniej tak sama sobie wmawiała. Jesień okazała się zimna. Szare chmury wisiały nad lasem już od kilku dni, a drobny deszcz nie ustawał przez prawie cały tydzień. Ellie podążała wzdłuż starej szosy porośniętej wysoką trawą i młodymi drzewami. Na plecach miała potargany plecak, u boku kaburę, a przez ramię przewieszoną karabin. Zapasy się kończyły. Zapasy trzeba było szukać częściej niż zwykle. Dlatego postanowiła sprawdzić małe miasteczko, które zauważyła na starej mapie drogowej. Według oznaczeń, przed wybuchem epidemii mieszkało tu nie więcej niż pięć tysięcy osób. Idealne miejsce, by znaleźć coś użytecznego. Lub wpaść w kłopoty. Jak zwykle. Miasto przywitało ją ciszą. Zbyt głęboką ciszą. Wybite witryny sklepów, porzucone samochody, puste ulice. Ellie powoli posuwała się naprzód, uważnie przyglądając się każdemu oknu. Nic. Ani zarażonych. Ani ludzi. Ani dźwięków. Tylko wiatr. Już zaczynała myśleć, że przyjechała tu bez sensu, gdy zauważyła ślady. Świeże....