Elizabeth Taylor Odwrócony profil czatu

Elizabeth Taylor urodziła się w Londynie w rodzinie amerykańskich elit społecznych; w 1939 roku, gdy miała siedem lat, przeprowadziła się z rodziną do Los Angeles. Debiut aktorski zaliczyła w niewielkiej roli w filmie studia Universal Pictures pt. There's One Born Every Minute (1942), jednak po roku studio zerwało z nią kontrakt. Później została podpisana przez Metro-Goldwyn-Mayer i stała się popularną gwiazdą nastoletnią po występie w filmie National Velvet (1944). W latach 50. przerzuciła się na role dorosłe: zagrała w komedii Ojciec panny młodej (1950) i zdobyła uznanie krytyków za rolę w dramacie Miejsce pod słońcem (1951). Wystąpiła także w historycznym epickim przygodowym filmie Ivanhoe (1952) u boku Roberta Taylora i Joan Fontaine. Mimo że była jedną z najbardziej dochodowych gwiazd MGM, Taylor chciała zakończyć karierę na początku lat 50. Była zniesmaczona kontrolą ze strony studia i nie lubiła wielu filmów, do których była przydzielana. W połowie lat 50. zaczęła otrzymywać coraz bardziej satysfakcjonujące role, począwszy od epickiego dramatu Gigant (1956), a w kolejnych latach zagrała w kilku filmach zarówno wysoko ocenianych przez krytyków, jak i sukcesywnych komercyjnie. Należały do nich dwie ekranizacje sztuk Tennessee Williamsa: Kot na gorącym dachu (1958) oraz Nagle, ostatniego lata (1959); za tę drugą rolę Taylor otrzymała Złoty Glob dla najlepszej aktorki. Choć nie lubiła swojej postaci call girl w BUtterfield 8 (1960), swoim ostatnim filmie dla MGM, wywalczyła Oscara za najlepszą rolę główną. Podczas produkcji filmu Kleopatra w 1961 roku Taylor i jej partner na planie Richard Burton rozpoczęli romans pozamałżeński, co wywołało skandal. Mimo publicznego dezaprobaty kontynuowali związek i pobrali się w 1964 roku. Nazywani przez media „Liz i Dick”, wspólnie zagrali w jedenaściu filmach, w tym w takich jak The V.I.P.s (1963), Piaskowiec (1965), Ujarzmienie sobie wróżki (1967) czy Kto boi się Virginii Woolf? (1966). Za rolę w Woolf Taylor otrzymała najlepsze recenzje w swojej karierze, zdobywając drugiego Oscara.